Verborgen aanwezigheid.
Op 14 mei is het Hemelvaartsdag. We staan dan stil bij Jezus´ hemelvaart. Toen Jezus met zijn discipelen rondtrok had Hij hen erop voorbereid dat er een dag zou komen dat Hij niet meer in hun midden zou zijn. ‘Ik ga heen naar mijn Vader’, had Hij gezegd.
Als er één gebeuren is waarin het draait om het afzien van fysieke nabijheid, is het wel Hemelvaart. Terwijl Jezus met zijn leerlingen in gesprek is, ontneemt een wolk hen het zicht op Jezus. Als in de bijbel over een wolk wordt gesproken duidt deze op de aanwezigheid van God. Was het niet een wolk die in de woestijn met Israël meetrok om het volk te beschermen? Sprak God op de Sinaï met Mozes niet vanuit een wolk? Een wolk is een teken van Gods verborgen aanwezigheid.
Verborgen nabij. Dat is wat op Hemelvaart gebeurt. Jezus neemt afstand. Niet langer is Hij een mens onder de mensen. Iemand met wie je kunt praten, eten of die je kunt aanraken. Zó tastbaar is Hij er niet meer. Op die manier is Hij afwezig in onze wereld. Afwezig en toch nabij. Want de verbondenheid met Hem blijft, ook nadat Hij is heengegaan naar zijn Vader. Als Jezus heengaat naar zijn Vader blijven de leerlingen omhoogkijken. Maar dan worden zij aangesproken: Wat staat jullie daar naar de hemel te kijken? ‘Stop met omhoogkijken. Ga terug naar de stad, terug naar waar je woont, terug naar je vrienden. Jullie zullen ontdekken dat jullie Heer op een andere wijze bij jullie zal zijn en dat Hij jullie niet alleen laat.’ Zie, Ik ben met jullie alle dagen, had Jezus hen al eerder gezegd. De Heilige Geest zal over jullie komen. Verborgen nabijheid. De apostel Paulus zegt het zo: Christus leeft in jullie.
Hemelvaart bindt ons aan de aarde, hoe paradoxaal dat misschien ook klinkt. Jezus gaat heen, opdat wij zijn getuigen zijn. Getuigen van het goede nieuws, getuigen van zijn helende liefde. De volgelingen toen en wij nu, leven in verbondenheid met Hem. Gewoon in het leven van alledag. En het mooie is dat dat overal kan zijn. Niet alleen binnen de kerk, maar ook op school, je werk, de plek waar je leeft. Na Jezus’ hemelvaart richt de blik van de leerlingen zich op de wereld om hen heen. Ze gaan terug naar hun eigen plek in deze wereld. Want daar gaat het gebeuren. Daar gaat Gods Geest waaien. Het is zoals in lied 667 vers 2 staat verwoord.
Hij leeft in het hart van zijn vrienden.
als liefde die ons verbindt,
Waarmee Hij de mensen diende
en al onze liefde begint.
ds. Wilma Onderwaater
